راهبردهای توسعه کارآفرینی شهری در بستر اجتماعی شهر تهران

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد مدیریت امور شهری دانشگاه تهران

2 دانشیار دانشکده مدیریت، گروه مدیریت دولتی، دانشگاه تهران؛

3 دانشجوی دکتری کارآفرینی، دانشکده کارآفرینی، دانشگاه تهران؛

چکیده

شهرهای توسعه یافته با روشهای نوین مدیریتی از پدیده شهرنشینی نه به عنوان چالش و بحران، بلکه به عنوان مسیر پیشرفت و ترقی بهره میبرند. در این راه، کارآفرینی شهری با تبدیل چالشها و مسائل جامعه شهری به فرصتهایی چون افزایش نرخ اشتغال، درآمد شهروندان، کاهش جرائم ناشی از بیکاری و فقر، افزایش خودکفایی شهروندان . به تأثیرگذاری در جوامع شهری میپردازد. ازاینرو نویسندگان در این مقاله با بهره گیری از روش پژوهش کیفی و استراتژی تحلیل تم و با هدف تحقق بستر اجتماعی مناسب برای توسعه پدیده کارآفرینی شهری، به شناسایی عوامل و موانع اجتماعی مؤثر بر این پدیده در شهر تهران پرداخته اند. بعد از انجام هجده مصاحبه عمیق با خبرگان و متخصصان حوزه جامعه شناسی و اقتصاد، در مرحله کدگذاری باز 45 کد شناسایی شده و در مرحله کدگذاری محوری هفت دسته اصلی شامل تحمل پذیری اجتماعی، نقش پذیری اجتماعی، تصویرسازی اجتماعی، حساس شدگی اجتماعی، نظم دهی اجتماعی، هویت دهی محلی و صریح سازی دانش شناسایی و سپس با توجه به یافته های پژوهش، راهکارهایی در قالب توانمندسازی و جریان سازی اجتماعی در راستای تحقق راهبردهای توسعه کارآفرینی شهری در بستر اجتماعی شهر تهران ارائه شده است.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

Urban Entrepreneurship Development Strategies in Tehran Social Context

نویسندگان [English]

  • mojtaba babaei hezehjan 1
  • Ali Pirannejad 2
  • bahman khodapanah 3
  • seyedeh reihaneh lajevardi 1
1 M.A of Urban Affairs Management, University of Tehran
2 Assistant Professor of Public Administration, Faculty of Management, University of Tehran, Tehran, Iran
چکیده [English]

Developed cities can be taken advantages of urbanization (phenomenon) as a "path to progress and development", not as a challenge or crisis through using modern urban management methods. In this connection, urban entrepreneurship has effective impact on urban communities through transforming serious challenges (of urban society) into the significant opportunities such as employment growth rate, citizens’ income, reduction of the number of crimes caused by unemployment and poverty, the enhancement of citizens’ self-sufficiency and etc… . Hence, the research aims to realize the appropriate social environment for the development of urban entrepreneurship phenomenon in order to identify social barriers facing this phenomenon in Tehran through using the qualitative research method. Then, 45 codes (in open coding phase) and 7 codes (in axial coding phases) which includes social tolerance, social responsiveness, social imaging, social sensitivity, social regulation, local identification and knowledge explicitness have been identified respectively through conducting 18 in-depth socio-economic experts. Finally, according to the findings of the research, some solutions have been proposed such as social empowerment and streaming.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Urban entrepreneurship
  • urban community
  • urbanization
  • creative city
  • empowerment
منابع و مآخذ

1. بابایی هزه‌جان، مجتبی، علی پیران‌نژاد، حسین محمدپورزرندی و مجتبی امیری (1395). «شناسایی عوامل اقتصادی مؤثر بر کارآفرینی شهری (مطالعه موردی: شهر تهران)»، فصلنامه علمی - پژوهشی اقتصاد و مدیریت شهری، دوره پنجم، ش 1.

2. بابایی هزه‌جان، مجتبی، علی پیران‌نژاد، بهمن خداپناه و جواد صادقی (1397). «مؤلفه‌های تحقق حکمرانی کارآفرینانه شهری»، فصلنامه علمی – پژوهشی توسعه کارآفرینی، دوره دهم، ش 4.

3. بارانی، محمد، محسن کلانتری و کاظم جباری (1389). «تحلیل الگوهای مکانی - زمانی بزهکاری در مناطق شهری (مطالعه موردی: جرائم سرقت به عنف و شرارت و باجگیری در بخش مرکزی شهر تهران)»، فصلنامه علمی - پژوهشی انتظام اجتماعی، سال دوم ش 1.

4. خواستار، حمزه (1387). «بررسی عوامل مؤثر بر خودکارآمدی ملی در زمینه علم و فناوری برای تحقق اهداف چشم‌انداز»، تهران، پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه تهران.

5. دفتر توسعه کارآفرینی و بهره‌وری نیروی کار (1390). نقشه توسعه کارآفرینی کشور، تهران، وزارت کار، رفاه و امور اجتماعی.

6. دفتر دیده‌بان جهانی کارآفرینی در ایران (1393). «گزارش هفتمین برنامه پژوهشی ارزیابی شاخص‌های کارآفرینی در ایران بر‌اساس مدل دیده‌بان جهانی کارآفرینی»، تهران، دیده‌بان جهانی کارآفرینی GEM.

7. رجبی نهوجی، میثم، و حمیدرضا فرتوک‌زاده (1388). «الگوسازی پویای فرصت کارآفرینی توزیع فیزیکی درون شهری نهفته در ترافیک کلانشهرها»، فصلنامه علمی و پژوهشی توسعه کارآفرینی، سال دوم، ش 6.

8. سازمان برنامه و بودجه کشور (1395). لایحه بودجه سال 1396 کل کشور ماده واحده و جداول کلان منابع و مصارف بودجه، تهران، سازمان برنامه و بودجه کشور.

9. شاهی، نسیم (1392). «بررسی چالش‌های ارزیابی عملکرد کارکنان خودشیفته»، پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه تهران.

10. شماعی، علی، علی‌اصغر قنبری و محمد عین‌شاهی میرزا (1392). «تحلیل فضایی جرائم شهری در مناطق 22‌گانه کلانشهر تهران»، پژوهشهای راهبردی امنیت و نظم اجتماعی، سال دوم ش 2.

11. عبادتی، ناصر و علی اخلاقی (1387). نگاهی به تجربیات توسعه کارآفرینی کشورهای مختلف در حوزه مدیریت شهری، تهران، فن آور تصویر آریا.

12. عباسی‌نژاد، حسین، هادی رمضانی و مینا صادقی (1391 ). «بررسی رابطه بین بیکاری و جرم در ایران: رهیافت داده‌های تلفیقی بین استانی»، فصلنامه پژوهشها و سیاستهای اقتصادی، سال بیستم، ش 64.

13. فدایی، فربد و ندا علی‌بیگی (1390). «مقایسه میزان و شدت آسیب‌های روانی بین مردان جوان شاغل و بیکار»، فصلنامه علمی ـ پژوهشی رفاه اجتماعی، سال یازدهم، ش 43.

15. مرکز آمار ایران. (1385). بررسی مقایسهای شاخصهای رفاه اجتماعی خانوارها در مناطق ٢٢گانه شهر تهران، تهران، درگاه ملی آمار.

16. ---. (1390). نتایج تفصیلی استان تهران، تهران، مرکز آمار ایران.

17. --- (1395). نتایج آمارگیری نیروی کار تابستان 1395، تهران، سازمان برنامه و بودجه کشور.

18. --- (1395). نتایج تفصیلی استان تهران، تهران، مرکز آمار ایران.

19. هومن، حیدرعلی (1385). راهنمای عملی پژوهش کیفی، تهران، سازمان مطالعه و تدوین.

 20. Acs, Z., N. Bosma and R. Sternberg (2008). The Entrepreneurial Advantage of World Cities, Evidence from Global Entrepreneurship Monitor Data, Jena economic Research Papers.

21. Basu, A. and E. Altinay (2002). "The Interaction Between Culture and Entrepreneurship in London’s Immigrant Businesses", International Small Business Journal, Vol. 20, No. 4.

22. Basu, D., and P. Werbner (2001). "Bootstrap Capitalism and the Culture Industries: a Critique of Invidious Comparisons in the Study of Ethnic Entrepreneurship", Ethnic and Racial Studies, Vol. 24, No. 2.

23. Bates, T. (1999). "Exiting Self-employment: an Analysis of Asian Immigrant-owned Small Business", Small Business Economics, Vol. 13.

24. Baycan Levent , T., E. Masurel and P. Nijkamp (2003). Diversity in Entrepreneurship: Ethnic and Female Roles in Urban Economic Life. International Journal of Social Economics,Vol. 30, Iss, 11.

25. Bonacick, E. (1973). "A Theory of Middleman Minorities", American Sociological Review, Vol. 38, No. 5.

26. Bosma, N., and R. Sternberg (2014). Entrepreneurship as an Urban Event? Empirical Evidence from European Cities, Journal of the Regional Studies Association.

27. Brücker, H., G. Epstein, B. McCormick, G. Saint-Paul, A.Venturini, and K. Zimmermann (2002). Managing Migration in the European Welfare State. In T. Boeri, G. Hanson and B. McCormick, Immigration Policy and the Welfare System , Oxford: Oxford University Press.

28. Bull, I. and G. Willard (1993). Towards a Theory of Entrepreneurship, Journal of Business Venturing.

29. Davis, D. and J. Dingel (2019). A Spatial Knowledge Economy, American Economic Review, 109(1).

30. Florida, R. (2005). Cities and the Creative Class, Routledge.

31. Fritsch, M., and M. Stützer (2007). Die Geographie der Kreativen Klasse. Raumforschung und Raumordnung, 65.

32. Galindo, M.-Á. and M. Méndez (2014). Entrepreneurship, Economic Growth, and Innovation: Are Feedback Effects at Work?. Journal of Business Research.

33. Glaeser, E. (2007). Entrepreneurship and the City, National Bureau of Economic Research.

34. Glaeseri, E. and R. Kerr (2009). Local Industrial Conditions and Entrepreneurship: How Much of the Spatial Distribution Can We Explain?, Journal of Economics and Management Strategy.

35. Hiraskar, G. K (1989). Fundamentals of Town Planning, Delhi, Dhanpat Rai.

36. Helsley, R., and W. Strange (2011). Entrepreneurs and Cities: Complexity, Thickness and Balance, Regional Science and Urban Economics.

37. Kauffman Foundation (2008). Entrepreneurship and Urban Success: Toward a Policy Consensus. Kauffman Foundation.

38. Lazear, E. (2004). Balanced Skills and Entrepreneurship, The American Economic Review.

39. Lee, S., R. Florida and Z. Acs (2004). Creativity and Entrepreneurship: A Regional Analysis of New Firm Formation, Regional Studies, 38(8).

40. --- (2008). Creativity and Entrepreneurship: A Regional Analysis of New Firm Formation, Regional Studies.

41. Munoz, P. and B. Cohen (2016). The Making of the Urban Untrepreneur, California Management Review.

42. Oort, F. and O. Atzema (2004). On the Conceptualization of Agglomeration Economies, The Case of New Firm Formation in the Dutch ICT Sector, The Annals of Regional Science.

43. Jones, S. (2007). Supporting Urban Entrepreneurs: Law, Policy, and the Role of Lawyersin Small Bussiness Development. Western New England Law Review.

44. Reynolds, P. and S. White (1997). The Entrepreneurial Process: Economic Growth, Men,Women and Minorities, Quorum Books, Westport, CT. Quorum Books.

45. Robinson, j. (2008). Urban Entreprenurship Patterns, Western New England Law Review.

46. Rosenthal, S. and W. Strange (2004). Evidence on the Nature and Sources of Agglomeration Economies, In J.-F. Henderson, Handbook of Urban and Regional Economics, New York, Elsevier.

47. Sahin, M., P. Nijkamp and R. Stough (2010). Impact of Urban Conditions on Firm Performance of Migrant Entrepreneurs: a Comparative Dutch–US Study, The Annals of Regional Science.

48. Sanders, J. and V. Nee (1996). Immigrant Self Employment: the Family as Social Capital and the Value of Human Capital, Am SociolRev, 61.

49. Schumpeter, J. (1942). Creative Destruction‏, Capitalism, Socialism and Democracy, 825.

50. Sepulved, L., S. Syrett and F. Lyon (2011). Population Superdiversity and New Migrant Enterprise: the Case of London, Entrepreneurship and Regional Development, 23.

51. Shane, S. (2009). Why Encouraging More People to become Entrepreneurs is Bad Public Policy, Small Business Economics.

52. Sriram, V., T. Mersha and L. Herron (2007). Drivers of Urban Entrepreneurship: an Integrative Model, International Journal of Entrepreneurial Behavior and Research.

53. Suk Lee, Y. (2005). Entrepreneurship, Small Businesses and Economic Growth in Cities: An Empirical Analysis. Freeman Spogli Institute for International Studies.

54. Tanaka, S. and A. Krishnan (2006). Migration-migrant Entrepreneurship, Cities, Magnets of Hope, Habitat Debate, World Habitat Day.

55. Thompson, D. (2012). L9CS: An Innovative Choice for Urban Entrepreneurs and Urban Revitalization, American University Business Law Review.

56. Toma, S.-G., A.-M Grigore and P. Marines (2014). Economic Development and Entrepreneurship, Procedia Economics and Finance, Vol. 8.

57. Torres, D. (1988). Success and the Mexican-American Business Person, Res Sociol Organ, 6.

58. UN-HABITAT (2011). The Economic Role of Cities Nairobi: UN-HABITAT.

59. United-Nations (2014). World Urbanization Prospects, New York, United Nations.

60. Wahba, J. and Y. Zenou (2012). Out of Sight, out of Mind: Migration, Entrepreneurship and Social Capital, Regional Science and Urban Economics, 42.

61. Ward, R. (1983). "Ethnic Communities and Ethnic Business: an Overview", New Community, Vol. 11, No. 1-2.

62. Williams, N., R. Huggins and P. Thompson (2018). Entrepreneurship and Social Capital: Examining the Association in Deprived Urban Neighbourhoods, International Journal of Urban and Regional Resarch.

63. Zorlu, A. and T. Traag (2005). Opleidingsniveau en Taalvaardigheid [Educational Level and Language Proficiency], Jaarrapport Integratie.