مجلس و راهبرد

مجلس و راهبرد

الگوی مفهومی نوآوری اجتماعی برای تحقق استحکام ساخت درونی قدرت

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 دکتری مدیریت راهبردی دانش، دانشکده مدیریت راهبردی، دانشگاه عالی دفاع ملی
2 دکتری مدیریت راهبردی، دانشکده مدیریت راهبردی، دانشگاه عالی دفاع ملی
چکیده
تحقیق حاضر تلاشی برای بررسی اجمالی ساخت درونی قدرت ملی با تکیه بر نوآوری اجتماعی است. هدف نهایی نوآوری اجتماعی، حل مسئله و پاسخ به نیازهای جامعه از طریق بهبود راه‌حل‌های موجود یا یافتن راه‌حل‌های جدید است. نوآوری اجتماعی به افزایش تاب‌آوری اجتماعی و درنتیجه استحکام ساخت درونی قدرت نظام کمک می‌کند. این پژوهش، براساس هدف، کاربردی توسعه‌ای و حسب روش گردآوری داده‌ها، توصیفی پیمایشی است. پژوهشگران، باابزار و روش کتابخانه‌ای جهت تهیه ادبیات و همچنین از روش داده‌بنیاد و خبرگی به جمع‌بندی مباحث، نقطه‌نظرات و خردجمعی خبرگان به تعداد 15 نفر شامل پنج نفر با سوابق مدیریتی راهبردی عالی در سازمان‌های لشکری و کشوری، شش نفر هیئت‌ علمی و چهار نفر با مدرک تحصیلی دکتری پرداخته‌اند. با توجه به هدفاصلی مطالعه مبنی‌بر ارائه مدل مفهومی، جهت پی بردن به جنبه‌های نامحسوس موضوع، از روش تحلیل محتوا استفاده شد. ضمن آنکه برای اعتبارسنجی نتایج و ارائه مدل نهایی براساس نقطه‌نظر تعداد هشت نفر از خبرگان اقدام شد. یافته‌ها در قالب سه طبقه «چیستی»، «چرایی» و «چگونگی» برای ساخت و سازمان‌دهی الگوی مفهومی نظام ارائه شد.
کلیدواژه‌ها
موضوعات

1. قرآن کریم، ترجمه محمدمهدی فولادوند.
2. نهج‌البلاغه، ترجمه عبدالحمید معادیخواه، تهران، انتشارات ذره.
3. آقامحمدی، علی و ابوالفضل غیاثوند (1393). تاب‌آوری؛ رویکرد مدیریت مخاطرات، چاپ اول، تهران، دانشگاه عالی دفاع ملی.
4. بیانات مقام معظم رهبری (مدظله‌العالی)، قابل‌دسترسی به آدرس: www. khameniei. ir.
5. ساری، حسین، رضا علیدادی و محسن مرادیان (1394). «نقش نخبه‌پروری در استحکام ساخت درونی قدرت ملی نظام جمهوری اسلامی ایران»، فصلنامه امنیت ملی، سال چهارم، ش 16.
6. شمس دولت‌آبادی، سیدمحمودرضا و محمدتقی نادری (1394). «نقش اتحاد در استحکام‌بخشی قدرت درونی نظام با تأکید بر دیدگاه مقام معظم رهبری (مدظله‌العالی)»، فصلنامه امنیت ملی، سال پنجم، ش 17.
7. طالبیان، احمدرضا و مهران فرجامی (1394). «نقش بعد سازمانی سبک زندگی نیروهای مسلح بر استحکام ساخت درونی قدرت نظام جمهوری اسلامی ایران»، مطالعات دفاعی استراتژیک، سال سیزدهم، ش 62.
8. فتحی واجارگاه، کورش (1381). تربیت شهروندی، تهران، نشر نی.
9. قلی‌پور، آرین و اشرف رحیمیان (1388). «رابطه عوامل اقتصادی، فرهنگی و آموزشی با توانمندسازی زنان سرپرست خانوار»، فصلنامه علمی ـ‌ پژوهشی رفاه اجتماعی، سال 11، ش 40.
10. کشتکار هرانکی، مهران (1395). «طراحی الگوی راهبردی نوآوری اجتماعی در جمهوری اسلامی ایران»، تهران، رساله دکتری، دانشگاه عالی دفاع ملی.
11. مبینی دهکردی، علی و مهران کشتکار هرانکی (1394). «نوآوری اجتماعی: کنکاشی بر مفهوم‌سازی مبتنی‌بر تحلیل محتوای تعاریف»، فصلنامه مدیریت نوآوری، سال چهارم، ش 2.
12. یوسف‌زاده، حسن (1390). اسلام، نظم و انضباط اجتماعی، چاپ اول، تهران، پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات.
13. Anderson, Tara, Andrew Curtis and Claudia Wittig (2014). "Definition and Theory in Social Innovation", Master of Arts in Social Innovation, Danube University, Krems.
14. Butkeviciene, Egle (2009). "Social Innovation in Rural Communicationes: Methodological Framework and Empirical Evidence", ISSN 1392-0758 Social Sciences/ Socialiniai Mokslai, 2009, No.1 (63).
15. Conny, Reuter, Adeline Otto and Elsa Laino (2012). Facing New Challenges: Promoting Active Inclusion Through Social Innovation, Available on: www.eucis-lll.eu.
16. Grice, Julie Caulier, Anna Davies, Robert Patrik and Will Norman (2012). "Defining Social Innovation", The Young Foundation.
17. Hahn, Johannes and Laszlo Andor (2013). Guide to Social Innovation, European Commission.
18. Howaldt, Jurgen (2012). Social Innovation and Workplace Innovation in Germany, Second International Wellbeing at Work Conference, Manchester.
19. Hubert, Agnès (2010). "Empowering People, Driving Change: Social Innovation in the European Union", Avalable on http://ec.europa.eu.
20. Murray, R., J. Caulier-Grice and G. Mulgan (2010). The Open Book of Social Innovation London: The Young Foundation & NESTA.
21. Nikula, Jouko, Inna Kopoteva, Miira Niska, Egle Butkeviciene and Leo Granberg (2011). "Social Innovations and Social Partnerships in Finland, Russia and Lithuania", Finnish Centre for Russian and Eastern European Studies, University of Helsinki.
22. OECD (2010). Social Entrepreneurship and Social Innovation, SMEs, Entrepreneurship and Innovation.
23. Osburg, Thomas and Rene Schmidpeter (2013). Social Innovation: Que Vadis? CSR, Sustainability, Ethics & Governance.
24. Phillis, James A. J. R., Kriss Deiglmeier and Dale T. Miller (2008). Rediscovering Social Innovation, in "Stanford Social Innovation Review", Fall 2008, 6, 4, Stanford.
25. Poll, Eduardo and Simon Ville (2009). "Social Innovation: Buzz word or Enduring Term?", School of Economics, University of Wollongong, Northfields Avenue, New South Wales 2522, Australia, The Journal of Socio-Economics 38.
26. Rüede, Dominick and Kathrin Lurtz (2012). Maps the Various Meanings of Social Innovation: Towards a Differentiated Understanding of an Emerging Concept, EBS Business School, Research Paper Series.
27. Social Innovation Exchange (SIX). https://www.socialinnovationexchange.org.
28. The Young Foundation (2012). Social Innovation Overview - Part I: Defining Social Innovation, A Deliverable of the Project: -The Theoretical, Empirical and Policy Foundations for Building Social Innovation in Europe (TEPSIE), European Commission-7th Framework Programme, Brussels: European Commission, DG Research, Report: Defining Social Innovation (PDF).
29. Westley, Frances and Nino Antadze (2010). "Making a Difference: Strategies for Scaling Social Innovation for Greater Impact", The Innovation Journal: The Public Sector Innovation Journal, Vol. 15 (2).