چکیده

در بسیاری از اقتصادهای در حال توسعه، از جمله ایران، سرمایه‌های خرد مردمی به جای سوق یافتن به زنجیره‌های تولید، به سمت بازارهای غیرمولد نظیر طلا، ارز و دارایی‌های دیجیتال سوق داده می‌شوند. این پدیده، بیش از آنکه ناشی از کمبود منابع باشد، ریشه در فقدان سازوکارهای اعتمادمحور و نهادی برای جذب، هدایت و بازسرمایه‌گذاری این سرمایه‌ها در مسیر تولید دارد. هدف این پژوهش، طراحی و تحلیل یک مدل جایگزین نهادی برای تأمین مالی بنگاه‌های کوچک و متوسط است که بر مبنای منطق صندوق‌های قرض‌الحسنه چرخشی و مشارکت اجتماعی شکل گرفته است. روش تحقیق، نظری-تحلیلی و مبتنی بر تلفیق مفاهیم، تطبیق بین‌موردی، و شبیه‌سازی ساختاری با استفاده از ۱۰۱ منبع علمی و نهادی است. یافته‌ها نشان می‌دهد که مدل صندوق توسعه تولید، با تکیه بر سه‌گانه سرمایه‌های خرد، بنگاه‌های کوچک و نهاد ناظر دولتی، قابلیت رفع گره‌گاه‌های ساختاری تأمین مالی را دارد. این مدل با جایگزینی منطق بازسرمایه‌گذاری مشارکتی به جای سیاست‌های یارانه‌ای، مسیر پیوند سرمایه‌های کوچک با تولید را بازسازی می‌کند و ظرفیت اجرایی بالایی برای نهادسازی توسعه‌گرا در ایران فراهم می‌آورد.

کلمات کلیدی: سرمایه های خُرد، بنگاه‌های کوچک و متوسط،‌ انجمن‌های چرخشی پس‌انداز و اعتبار، صندوق توسعه تولید.