این پژوهش کیفی با هدف تبیین چارچوب چندبعدی راهبردهای تصمیم‌گیری طبیعت‌گرایانه در ورزش انجام شد. رویکرد پژوهش پست‌مدرن بوده و از روش تحلیل تماتیک بهره گرفته است. مشارکت‌کنندگان شامل ۱۵ خبره حوزه مدیریت ورزشی، مربیگری و صنایع مرتبط بودند که به شیوه نمونه‌گیری هدفمند و گلوله برفی انتخاب شدند. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های عمیق نیمه ساختاریافته جمع‌آوری گردید و تا رسیدن به اشباع نظری (پس از ۱۵ مصاحبه) ادامه یافت. تحلیل داده‌ها روش تحلیل تماتیک و استخراج سطوح سه‌گانه مضامین (پایه، سازمان دهنده و فراگیر) در نرم‌افزار MAXQDA نسخه ۲۰۲۴ انجام شد. پایایی کدگذاری با ضریب کاپای کوهن (79/0) در چهار مصاحبه منتخب تأیید گردید. یافته‌ها نشان داد ۱۸۰ گزاره اولیه با فراوانی کل ۴۵۵ در قالب ۸ مضمون فراگیر احصا شد: راهبردهای شناختی-ادراکی (2/18 %)، هیجانی-روان‌شناختی (2/15 %)، سازمانی و ساختاری (4/13 %)، تیمی و تعاملی (5/12 %)، تاکتیکی-استراتژیک (5/12 %)، مربیگری و رهبری (5/10 %)، آموزشی و یادگیری (1/10 %) و فناوری و ابزار حمایتی (5/7 %). این چارچوب چندبعدی، تصمیم‌گیری طبیعت‌گرایانه را فراتر از مدل‌های سنتی شناختی (مانند RPD) به فرآیندی سیستم محور، هیجانی-فرهنگی، تیمی و حمایتی-فناوری تبدیل می‌کند که در محیط‌های پویا و پر فشار ورزشی کاربرد دارد. نتایج بر اولویت راهبردهای شناختی و هیجانی تأکید دارد و پیشنهاد می‌کند برنامه‌های آموزشی و مربیگری بر شبیه‌سازی واقعی، مدیریت هیجان، توسعه مدل‌های ذهنی مشترک و ادغام تدریجی ابزارهای تحلیلی تمرکز کنند. این مطالعه درک عمیق‌تری از مکانیسم‌های تصمیم‌گیری طبیعت‌گرایانه در زمینه ورزش ایران ارائه می‌دهد و چارچوبی عملی برای بهبود عملکرد رقابتی، کاهش خطاهای تصمیم‌گیری و توسعه پایدار ورزشکاران فراهم می‌آورد.