مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی مجلس و راهبرد 2322-1860 28 106 2021 06 22 Designing a Model for Public Sector Compensation in Iran طراحی مدل جبران خدمت کارکنان در بخش دولتی ایران 247 283 450 10.22034/mr.2021.450 FA محمدرضا مالکی دانش‌آموخته دکتری مدیریت دولتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، دانشکده مدیریت و اقتصاد، ایران، تهران ابوالحسن فقیهی استاد مدیریت دولتی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، دانشکده مدیریت و اقتصاد، ایران، تهران ناصر میرسپاسی استاد مدیریت دولتی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، دانشکده مدیریت و اقتصاد، ایران، تهران Journal Article 2020 01 25 This article is an analytical exploratory study which applies the institutional method to propose a model for the improvement of public sector compensation in Iran. For this purpose, exploratory studies were looked at first and the theoretical basis was analyzed through archival data analysis. In the second step, eight countries were compared and the general principles of compensation were extracted employing a comparative analysis model. In the third step, the most important deficiencies of public sector compensation in Iran were explained using the Theme Analysis Method. It is a cross-sectional research in terms of time and is defined within an interpretational paradigm. The study data sources include interviews, document reviews, historic references, papers and other media. The required data was collected via conducting interviews (initially non-structured and then semi-structured) and reading written documents. The statistical population of this research includes governmental institutions, laws and regulations, which govern the compensation system in the Iranian public sector. The scope of this research was government agencies in Iran.<br />The analytical model suggested in this article, which consists of a combination of the Job Ranking and Job Classification Method, has taken into account the requirements of executive agencies. Inherent features of the proposed model include determining the minimum livelihood for all employees, the hiring cost of employees, top-level executives and dignitaries, setting pay caps for all different payroll groups and regulating laws that act as standards to be upheld. The proposed model provides policy solutions which strengthen and control contextual factors. These are policies such as, the enhancement of transparency mechanisms, and the control and supervision of public sector payments and managerial and legal structures. این تحقیق در چارچوب پژوهشی تحلیلی ـ اکتشافی و با بهره‌گیری از رهیافت نهادی، مدلی را برای بهبود نظام جبران خدمت در بخش دولتی ایران ارائه می‌کند. برای این منظور نقطه عزیمت خود را مطالعات اکتشافی از طریق تحلیل داده‌های آرشیوی قرار داده، سپس با بهرهگیری از مدل تحلیل مقایسه‌ای اصول عام جبران خدمت را از طریق مطالعه تطبیقی هشت کشور استخراج می‌کند، و در گام سوم، اهم نارسایی‌های جبران خدمت در بخش دولتی ایران را با بهره‌گیری از روش تحلیل مضمون مورد تبیین قرار می‌دهد. این تحقیق مقطعی و در حیطه پارادایم تفسیرگرایی تعریف می‌شود. منابع داده‌ها عبارت از مصاحبه، اسناد، منابع تاریخی، روزنامه‌ها و سایر رسانه‌هاست. مصاحبه‌ها به‌صورت نیمه‌ساختاریافته و از مطالعه اسناد مکتوب برای جمع‌آوری داده‌ها استفاده شده است. جامعه آماری این تحقیق نهادهای رسمی و قوانین و مقررات حاکم بر نظام جبران خدمت کارکنان و قلمروی تحقیق دستگاه‌های اجرایی حاکم بر بخش دولتی ایران است.<br />در این مدل که ترکیبی ‌از روش رتبه‌بندی و طبقه‌بندی مشاغل است، اقتضائات دستگاه‌های اجرایی کشور مورد توجه قرار گرفته است. تعیین حداقل معیشت برای همه کارکنان، تعیین حقوق شغل در سه سطح کارکنان، مدیران ارشد اجرایی و مقامات کشور، تعیین سقف حقوق و مزایا، و وضع قواعد کنترل‌کننده؛ از‌جمله ویژگی‌های درونی مدل پیشنهادی است. ارائه کاربست‌های سیاستی برای تقویت و کنترل عوامل زمینه‌ای نظیر اصلاح و تقویت سازوکارهای ایجاد شفافیت، کنترل و نظارت بر اعتبارات و پرداخت‌های بخش عمومی، اصلاح ساختارهای مدیریتی، حقوقی و قانونی مؤثر بر این حوزه، از دیگر ویژگی‌های مدل پیشنهادی است. https://nashr.majles.ir/article_450_f5f8590cd58a54e94377e6ae2eded4d9.pdf