مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی مجلس و راهبرد 2322-1860 25 96 2019 02 20 The Identification of Effective Factors on Deficiencies in Regional Development Policymaking System in Iran: An Interpretative-structural Modeling شناسایی و اولویت‌بندی عوامل مؤثر بر نارسایی‌های نظام سیاستگذاری توسعه منطقه‌ای در ایران: ارائه مدل ساختاری ـ تفسیری 237 264 293 FA هدایت درویشی دانشجوی دکتری جغرافیا و آمایش سرزمین، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی مجید اکبری دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشکده تحصیلات تکمیلی، پیام نور تهران 0000-0002-8659-3753 تینا احترامی کارشناسی ارشد مهندسی صنایع، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران Journal Article 2017 10 07 The present article is a descriptive survey as well as questionnaire method has been used as an instrument for data collection. The statistical population of the research is consisted of experts of Iran’s Plan and Budget Organization. At the outset, effective factors on deficiencies of the regional development policymaking system (in Iran) were identified as well as the relationship between these major factors were analyzed through using an interpretive-structural modeling (ISM). Finally, by using the MICMAC Analysis, the variables were clustered accordance with their effectiveness and impact on other variables. Results indicate that the lack of well-defined statutory position for regional development policy making has had the greatest impact on reforming the policymaking system mentioned above with the degree 9 of influential power. But the lack of a theoretical approach to regional development policymaking has the least effect with the degree 4 of influential power.   نوشتار حاضر از‌نظر هدف، کاربردی و از‌نظر گردآوری داده‌ها، توصیفی از نوع پیمایشی است. ابزار جمع‌آوری اطلاعات، پرسشنامه است. جامعه آماری تحقیق را خبرگان و کارشناسان سازمان برنامه و بودجه کشور شامل می‌شوند. در این راستا، با توجه به اهداف پژوهش، ابزار جمع‌آوری، نوع داده‌ها و روش‌شناسی پژوهش و همچنین پاسخگویی به سؤال‌های پژوهش، مستلزم شناسایی عوامل مؤثر بر نارسایی‌های نظام سیاستگذاری توسعه منطقه‌ای در ایران از یکسو و از‌سوی‌دیگر، بهره‌گیری از متدولوژی تحلیلی مدل‌سازی ساختاری تفسیری به‌منظور تعیین و تحلیل روابط بین عوامل مؤثر بر نارسایی‌های نظام سیاستگذاری توسعه منطقه‌ای در ایران است که درنهایت نوع متغیرها با توجه به اثرگذاری و اثرپذیری بر سایر متغیرها خوشه‌بندی شده است. نتایج به‌دست آمده بیانگر این است که عامل فقدان جایگاه مدون و مشخص قانونی برای سیاستگذاری توسعه منطقه‌ای با میزان قدرت نفوذ 9 بیشترین تأثیر و مانند سنگ زیربنای مدل عمل می‌کند و برای شروع و اصلاح ساختار نظام سیاستگذاری توسعه منطقه‌ای در کشورمان باید در وهله اول روی آن تأکید کرد. فقدان رویکرد نظری مشخص در سیاستگذاری توسعه منطقه‌ای با میزان قدرت نفوذ 4 کمترین تأثیر را دارد. این متغیر قدرت نفوذ بالا و وابستگی پایینی دارد. https://nashr.majles.ir/article_293_53c3bce66e43be4f209556518c2fcb54.pdf