مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی مجلس و راهبرد 2322-1860 24 91 2017 09 23 Basic Facts of Sports Development and Their Applications in Sport of Iran مبانی توسعه ورزش و کاربرد آن در ورزش ایران 233 263 220 FA رحیم رمضانی نژاد استاد دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه گیلان کاظم هژبری دانشجوی دکتری تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه گیلان Journal Article 2016 08 15 The purpose of this study is to examine the theoretical aspects of professional sport development and their applications in sport of Iran. This is a qualitative study in which some superior documents related to the development of sports, research papers and review articles, as well as some of the various proceedings, have been analyzed. Based on the results, there are both top-down and bottom-up development approaches. The basis of these, are hierarchical models of sport participation. The development of sport in cultural development form is emphasized in the first to fifth development plan of Iran and the Islamic Republic of Iran's 20-year outlook. That shows existence of cultural or educational-moral approach to Iran sport development. However, ignoring economic and elitist approach led to the slow progression in privatization and special and long-term investments. On the other hand, some countries in addition to supporting the public sports, concentrate on professional sports development through financial support and special talent identification processes. These are pursued through various models as centralized model, club model, networking model and personal model. Basically, in Iran the focus is on the club model and there is not completely centralized state model for basic courses. Also there is not network model to create a coalition and strategic alliance with sports of schools and universities. Theoretically speaking, at first a strategic link between sports and institutions of health, economic, culture and education system at level of governance and policy should be established. Then proper and applicable models with learning sports politics and helping native patterns should be utilized. <em>هدف پژوهش حاضر، بررسی ابعاد نظری توسعه ورزش قهرمانی و کاربرد آن در ورزش ایران است. این مطالعه از نوع کیفی است. بر‌اساس نتایج این مطالعه، دو رویکرد توسعه از بالا به پآئین و از پآئین به بالا وجود دارد. اساس این دو رویکرد نیز مدل‌های سلسله‌مراتبی مشارکت ورزشی است. در برنامه‌های اول تا پنجم توسعه ایران و سند چشم‌انداز 20 ساله جمهوری اسلامی ایران، توسعه ورزش در قالب توسعه فرهنگی مورد تأکید واقع شده است که وجود رویکرد فرهنگی یا تربیتی</em><em> ـ </em><em>اخلاقی به توسعه ورزش ایران را نشان می‌دهد. البته نادیده گرفتن رویکرد اقتصادی و نخبه‌گرا سبب شده است که خصوصی‌سازی و سرمایه‌گذاری‌های خاص و بلندمدت به کندی پیش رود. از طرفی، کشورهای مختلف ضمن حمایت از ورزش همگانی، از طریق فرایندهای ویژه استعدادیابی و حمایت‌های مالی بر توسعه ورزش حرفه‌ای متمرکز شده‌اند که از طریق مدل‌های مختلفی مانند مدل متمرکز، مدل باشگاهی، مدل شبکه‌ای و مدل فردی دنبال می‌شود. در ایران عمدتاً بر مدل باشگاهی تمرکز شده است و هنوز مدل متمرکز کاملاً دولتی برای رشته‌های پایه و مدل شبکه‌ای برای ایجاد یک اتحاد و هماهنگی استراتژیک با ورزش مدارس و دانشگاه‌ها وجود ندارد. با توجه به این مبانی به نظر می‌رسد برای توسعه ورزش ایران، ابتدا باید پیوند استراتژیک نهاد ورزش با نهادهای بهداشت و سلامتی، اقتصاد، فرهنگ و نظام تربیتی در سطح حاکمیت و سیاستگذاری برقرار شود سپس با یادگیری سیاست‌های ورزشی و الگوسازی بومی، مدل‌های کاربردی و متناسب ایران را به کار گرفت.</em> https://nashr.majles.ir/article_220_ec8ce6abb3e952a85b8551ba726a1227.pdf