مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی مجلس و راهبرد 2322-1860 23 87 2016 10 22 An Analysis on the Nature of Parliamentary Representation in the Islamic Republic of Iran تحلیل ماهیت نمایندگی مجلس در نظام جمهوری اسلامی ایران 295 321 169 FA محمد رسول آهنگران دانشیار دانشگاه تهران، پردیس فارابی محمدجعفر صادق‌پور دانشجوی دکتری فقه و حقوق جزا، دانشگاه خوارزمی علیرضا میربد کارشناس ارشد حقوق عمومی، دانشکده حقوق، دانشگاه تهران، پردیس فارابی Journal Article 2015 03 15 Since concept of parliamentary representation arrived into the Iranian political literature in Constitutional Era, scholars on law and Islamic jurisprudence have attempted to explain it, presenting various opinions. Some have regarded it as a religious advocacy, others have believe that it is the pure agency. a critical examination on analytical foundations offered by theorists shows that each of these two responses has its own defeciencies. Thus, According to a third view, representation of a newly- established contract in the field of public law. In the present article, having strengthened this view, nature of representation as the acceptance of <em>a</em> unique legal delegation, in the form of the collective contract will be outlined out. <em>پس از ورود مفهوم نمایندگی مجلس به ادبیات سیاسی ایران در عصر مشروطه، اندیشمندان عرصه فقه و حقوق به تحلیل و تبیین ماهیت این نهاد پرداختند؛ و در این خصوص تاکنون نظرات مختلفی ارائه داده‌اند. گروهی نمایندگی مجلس را همان وکالت شرعی و عده‌ای، آن را نیابت دانسته‌اند. برخی نیز نمایندگی را صِرف کارگزاری ولایت به‌شمار آورده‌اند. با بررسی و دقت در مبانی و تحلیل‌های نظریه‌پردازان می‌توان دریافت، هر‌یک از این دیدگاه‌ها دارای اشکالات متعددی است. ازاین‌رو در نظر عده‌ای نمایندگی، یک قرارداد نوتأسیس در حوزه حقوق عمومی است. در این نوشتار پس از تقویت این دیدگاه، ماهیت نمایندگی به‌عنوان قبول تفویض حقوقی ویژه، در قالب قراردادی جمعی، تشریح می‌شود.</em> https://nashr.majles.ir/article_169_3636638817772e42b59d74cff571fbb3.pdf