مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی مجلس و راهبرد 2322-1860 مقالات آماده انتشار 2026 02 22 Storytelling in Baharestan: Analyzing the Implications of Employing Narrative in the Legislative System and Redefining the Interaction Between the Legislature and Society in Iran داستان‌پردازی در بهارستان: تحلیل دلالت‌های کاربست داستان‌پردازی در نظام قانونگذاری و بازتعریف تعامل نهاد قانونگذار با جامعه در ایران 11427 10.22034/mr.2026.17983.6058 FA حسین بابایی مجرد گروه حکمرانی، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، تهران، ایران 0000-0002-5832-1355 مهدی خسروی کارشناس و پژوهشگر دفتر مطالعات حکمرانی مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی ایران 0000-0002-9913-6201 زهرا غفوری گروه مدیریت دولتی، دانشکده اقتصاد و مدیریت دانشگاه تربیت مدرس 0000-0002-6766-1693 سید حسین کاظمی گروه مدیریت دولتی دانشکده اقتصاد و مدیریت دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران 0000-0002-8458-3834 جعفر زینت بخش گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران 0000-0001-6466-922X Journal Article 2025 05 04 In a context of declining public trust in democratic institutions, this study explores the role of parliamentary storytelling to enhance parliamentary engagement with society and reconstruct the institutional image of the parliament. Parliamentary storytelling, by employing engaging and relatable narratives, serves functions such as communicating complex ideas, promoting values like justice and empathy, fostering a cohesive institutional identity, and countering traditional narratives. Successful examples, such as the UK Parliament and participatory budgeting experiences in Brazil, demonstrate that this approach can enhance citizen participation and reinforce transparency. For the Iranian Parliament, proposed strategies include establishing direct communication channels with the public, utilizing visual technologies to simplify legal concepts, producing creative media content, and appointing a unified spokesperson to ensure coherent narrative delivery. Using an interpretive-doctrinal methodology, the study emphasizes that storytelling is not merely a tool for information dissemination but a platform for meaningful dialogue between the legislature and society. However, its success depends on avoiding excessive simplification and ensuring the ethical use of this tool. در شرایط کاهش اعتماد عمومی به نهادهای دموکراتیک، این پژوهش به بررسی نقش داستان‌پردازی پارلمانی به عنوان ابزاری برای تقویت تعامل مجلس با جامعه و بازسازی تصویر نهادی پارلمان می‌پردازد. داستان‌پردازی پارلمانی با بهره‌گیری از روایت‌های جذاب و قابل ارتباط، کارویژه‌هایی چون انتقال ایده‌های پیچیده، ترویج ارزش‌هایی مانند عدالت و همدلی، ایجاد هویت نهادی یکپارچه، و مقابله با روایت‌های سنتی را ایفا می‌کند. نمونه‌های موفق همچون پارلمان انگلستان و تجربه بودجه‌ریزی مشارکتی در برزیل، نشان می‌دهند که این رویکرد می‌تواند مشارکت شهروندان را افزایش داده و شفافیت را تقویت کند. برای پارلمان ایران، راهکارهایی نظیر راه‌اندازی کانال‌های ارتباطی مستقیم با مردم، استفاده از فناوری‌های بصری برای ساده‌سازی مفاهیم حقوقی، تولید محتوای رسانه‌ای خلاقانه، و تعیین سخنگوی واحد به منظور روایتگری منسجم پیشنهاد شده است. این پژوهش با روش دلالت‌پژوهی برایشی، تاکید می‌کند که داستان‌پردازی نه تنها ابزاری برای انتشار اطلاعات، بلکه محملی برای ایجاد گفت‌وگوی معنادار بین نهاد قانونگذاری و جامعه است؛ هرچند موفقیت آن مستلزم پرهیز از ساده‌سازی افراطی و استفاده اخلاقی از این ابزار است.